Moeders gaat weer werken....

Ooit...ooit werkte ik als receptioniste-telefoniste bij een accountantskantoor in Vroomshoop. Dat was leuk, dat was leerzaam en soms ook stressig. Een goede leerschool, zonder meer. Maar eenmaal bevallen van middelste, heb ik mijn "carriere" daar beëindigd. En dat was een goede zet, want zoals later bleek, hadden onze jongens toch nét even wat meer zorg nodig dan wij toen überhaupt konden bedenken. Wel heb ik een jaar na de geboorte van middelste nog een baan voor één dag in de week gehad bij een verhuis-/transportbedrijf in Vroomshoop. Ook heel leuk, maar na 5 jaar hield het daar helaas ook op. En toen was ik thuisblijfmoeder, 24/7 in dienst van mijn vier mannen. Het was nodig, het was goed...
Maar vorig jaar begon het te kriebelen. Het zou toch mogelijk moeten zijn om langzaam maar zeker weer aan mijn eigen ontwikkeling te gaan werken? Er is gedacht aan een studie, maar dit bleek helaas (nog) niet haalbaar. En zo kabbelde het allemaal nog even weer voort.

Tot anderhalve week geleden... Ik was even in de stad, beetje slenteren, wat snuffelen, toen mijn oog viel op een formulier op de ramen van MS Mode. Er werd een verkoopster gezocht voor 8 uur per week. Ik twijfelde in mezelf... doen...niet doen...?!
Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en ben binnen gestapt. Aan de verkoopster gevraagd wat de functie-eisen waren. Ze bleek een invalster van een ander vestigiging, maar bracht me naar Inge de filliaalleidster. Die vertelde dat het om 8 uur per week ging en tevens invallen bij ziekte/drukte. Ik kon mijn naam en telefoonnummer achter laten. Ik dacht...okey...die kennen we. Al vaker gedaan en nooit meer ergens wat van gehoord. Ik had dan ook geen enkel vermoeden toen ik 's zaterdags een gemiste oproep ging terugbellen. (Dacht zelf dat het een nichtje van me was...)
Het was de MS, of ik ook zin en tijd had voor een gesprek op dinsdagmorgen?

EEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEH....JA!!!

Het gesprek was gezellig, een leuke klik met Inge en Andrea (verkoopster) en ik zou de volgende dag worden gebeld of ik het was geworden of niet.
Zo'n dag duurt lang en ik was er tegen vijf uur van overtuigd dat het dus kennelijk niet was geworden. Tot om half zes de telefoon alsnog ging. Inge: "of ik nog even geduld kon opbrengen, de uitslag voor mij was positief, maar ze moest nog iets regelen met de rayonleidster"...
Tuurlijk had ik nog even geduld en stiekem was ik natuurlijk heel erg blij. Donderdag belde Inge om me te vertellen dat ik dus was aangenomen! Woehoe!!! Ik was zó blij, 41 jaar, geen papieren, járen niet buiten de deur gewerkt en dan nu de kans krijgen...

Vanmorgen mocht ik komen om mijn contract te tekenen en e.e.a. verder door te nemen. De klik is goed, leuk team, ik heb er zin in. (En ondertussen vind ik het dus ook bést een beetje eng...) Morgen krijg ik te horen wanneer ik ingewerkt ga worden.
Heb al wat leesvoer meegekregen zodat ik wat meer weet over MS en mode-adviezen. Verder kreeg ik al te horen dat we 21 november een cursus "kleur" krijgen. Dan komt er een kleurenconsulente de werking van kleuren uitleggen. Hardstikke leuk! Dat zijn de dingen die het nóg leuker maken.

Maar bovenal...ik heb weer iets helemaal voor mezelf, iets om aan te werken, weer wat te vertellen... Ik ben best een beetje blij...